Britt Libot

Marmer

Posted by in Proza

Wanneer ik u omschrijf als mijn alles, mijn rots én mijn branding, dan zijt ge van marmer. Ge weet wel, die knappe bouwsteen die ondoordringbaar vast is – voor sommigen eerder onbereikbaar en koud. Maar wanneer ge mijn marmer zijt, dan denk ik aan de manier waarop het licht danst op uw huid – en terugkaatst in mijn herinneringen. Dan denk ik aan hoe ge diverse temperaturen adapteert, al waren ze de uwe – van warm naar koel, van passioneel naar berekend – met een snelheid die onmogelijk met het…read more

goud

Posted by in Proza

“Koffie?”, vraagt ge mij lief – wanneer ge ziet dat de slaap zich nog altijd diep heeft genesteld in mijn lijf. Ik knipper langzaam en ge komt stilaan scherp(er) in beeld. Ge zit aan tafel de krant te lezen, in die ene streep gouden zonlicht die we ’s morgensvroeg altijd mogen verwelkomen in de keuken. Uw zachte lijf, gewikkeld in een zachte badjas. Uw blote voeten, kwetsbaar in zachte slippers. Alles aan u is zacht deze ochtend – in tegenstelling tot die verwoestende hardheid die ge zo vaak in u…read more

onderweg

Posted by in Proza

Ge zit in de auto naast mij en ik zit naast u in de auto. Starend naar buiten, door uw vuile ruit – naar allesbehalve wat er zich hierbinnen afspeelt. Naar de druppels die de nacht ontsieren en naar die ene eenzame wandelaar die zijn hond dringend moest uitlaten. Zijn ogen flikkeren onrustig naar ons en hij versnelt zijn pas. Ik ga ervan uit dat de spanning tussen ons tot ver buiten de wagen te voelen is. Hij slaat de hoek om en dat is jammer. Hij was namelijk de…read more

genadeloos p4

Posted by in Proza

Ik leg mijn handen op mijn rug en leun langzaam voorover, tot op het moment waar mijn lippen niet veel verder dan enkele millimeters van de uwe verwijderd zijn. Uw ogen sperren zich open in verrassing en uw lippen openen zich lichtjes, hunkerend naar die langverwachte en zo lang uitgestelde kus. Ge leunt naar voren. Ik kan u bijna proeven. Ik ruik u overal en mijn handen tintelen achter mijn rug in wilde wanhoop om u aan te raken. Nog niet. Ik verlaat mijn roes, zet me langzaam terug recht…read more

genadeloos p3

Posted by in Proza

Uw woorden slagen me lam. Ergens in mijn benevelde toestand van overheersend en allesomvattend verlangen vraag ik me af hoe ge het doet. Hoe ge deze grip op mijn hoofd en hart behoudt – en wanneer ge die in eerste plaats zelfs verkregen hebt. Maar het is goed, ge wint. Mijn hoofd, mijn hart, mijn lijf – ze zijn van u. Ge hebt ze eerlijk gewonnen en overwonnen, met uw tactisch spel van duwen en trekken, verleiden en weer weggaan. Maar ge gaat niet weg nu, of wel? “Dat dacht…read more

genadeloos p2

Posted by in Proza

Ik merk dat ge ongeduldig wordt – iets wat altijd een gevaarlijk teken is bij u. Uw aanrakingen worden minder subtiel. Uw vingers vlinderen over mijn lijf en beroeren elk onbedekt stukje huid dat ze kunnen vinden. Ik voel uw ademhaling versnellen, meer dan dat ik het hoor. Mijn lijf danst een stille wals van op- en ontspannen en ik ben me bewust van elke millimeter u tegen elke millimeter mij. Ge zucht mijn naam in het plekje tussen kaakbeen en hals. “Libooo…” Ik doe alsof ik niet merk dat…read more

genadeloos p1

Posted by in Proza

Ik lig naast u in een bed dat niet het mijne is. Ik heb mezelf begraven onder een deken dat me gevangen houdt in een waas van uw parfum. Ik lig op mijn buik en mijn voeten rusten op de plaats waar mijn hoofd eigenlijk zou moeten liggen, maar dat gaat nu niet. Want daar zit gij en ik vertrouw mezelf niet wanneer ik naast u zit. Ge hebt de film opgezet en ik moet elk greintje wilskracht aanspreken om me te focussen op de triviale televisiebeelden. Het verhaal interesseert…read more

eerlijkheid gebiedt

Posted by in Proza

Wat als ik u zou kussen gewoon hier terwijl de lichten flikkeren en de alcohol rijkelijk stroomt tussen bar en keelgat Wat als ik mijn hand achteraan uw hals zou leggen en met mijn duim de lijn van uw kaakbeen zou traceren gewoon hier terwijl de muziek drumt en vrienden vrolijk meedrummen rondom ons Wat als ik zou verdrinken in uw oceanen en u als mijn reddingboei zou kiezen gewoon hier terwijl onze vogels nieuwsgierig snateren en zich branden aan de elektriciteit die tussen ons stroomt ‘k moet eerlijk toegeven…read more

muzikaal

Posted by in Proza

’t Is een beetje gelijk ze zeggen in elk liedje. Een gevoel van verlangen en ontlading – afwachten en fixatie op alles wat dat gij zijt. En oh – ge zijt. Mijn hoofd, dat tolt en duizelt gelijk nooit tevoren en mijn lijf, dat trilt onstopbaar door de onstilbare honger naar u en uw ogen en uw lijf tegen dat van mij. En uwe geur die overal rondom mij is, die laat mij kopje onder gaan in een toekomstbeeld van u en mij – van ons en wat zou kunnen…read more

mettertijd

Posted by in Proza

Want toen gij mij die ene avond met één tik van uw heupen tegen de mijne tegen die muur daar dwong en toen uw ogen zich vasthaakten in de mijne en uw lippen zich krulden rond woorden die zich brandden in mijn geheugen en toen ge wegliep en mijn hart in mijn keel sloeg en mijn ademhaling een oncontroleerbaar snel tempo behaalde – toen wist ik het. En toen ge die andere avond naast mij zat in zorgeloze beneveling en toen ge mij tussen uw benen nam die nacht en…read more