Britt Libot

onbegrensd

Posted by in Poëzie

Wanneer ge prikt en port met dat staalblauw moois en vlijmscherpe woorden mijn zachte randen ontrafelen Wanneer uw armen een dwangbuis vormen uw vingers mijn traliën beroeren en lippen beloftes fluisteren die vechten met mijn baksteen – en slechts verkruimeld gruis bekomen Wanneer uw geur mijn huid doet huiveren van onbegrensd verlangen en mijn adem stokt in uw stalen houdgreep mijn hart onbedwingbaar davert en stuitert tegen muren van alles willen, maar minder kunnen dan danst ge tot in mijn diepte, diepste waar ge fluweelzacht beroert wat beroerd wil worden…read more

krater

Posted by in Poëzie

En uw vingertoppen, die transformeren in granaten met een verwoestende kracht elke keer ze mijn huid beroeren. tien onderhuidse ontploffingen de ene al wat gerichter dan de andere de ene al wat dieper dan de andere. de krater van verlangen, die ge slaagt die is monumentaal en niet omkeerbaar en vooral niet verwaarloosbaar. en uw aanval ge weet wel, die ene die zo doeltreffend was, wel uitgedacht was, en alles wat ik wou was, laat zijn sporen na – daar waar ge ze niet kunt zien. alleen maar voelen.

vertigo

Posted by in Poëzie

Wanneer mijn ogen zich focussen op u en op ons en zich scherpstellen op wie wij zijn dan wordt alles heel filmisch en surreëel een shot een scène van u met een halo-effect dat me verblindt. ge zorgt voor saturatie in het dagelijkse leven ge zijt technicolor in mijn film noir ge doet me duizelen, draaien en ge zet alles op zijn kop, want als ge mij aanraakt dan voel ‘k me subject van een vertigoshot waarbij niets nog zeker is. – de grond verdwijnt immers onder mijn voeten bij…read more

ge brandt

Posted by in Poëzie

Wanneer ik en gij wij worden en dan ons worden dan vecht ik als een wilde om die cocon van ons intact te houden (van) Want dan wil ik zachte randen lieve muren en warm licht. Dan wil ik uw huid en handen en tanden tegen de mijne en ‘k wil uw ogen die branden en uw lieve woorden die iets heel diep vanbinnen beroeren en ontroeren. Uw stem streelt mijn verlangens en omvat ze teder in een cocon met zachte randen lieve muren en warm licht.

opnieuw

Posted by in Poëzie

Wanneer gij uw neus begraaft in mijn nek en wanneer ge snuffelt tussen mijn sleutelbeenderen en wanneer uw hartenstelende krullen zich in mij knopen. dan voel ik een giechel opborrelen vanuit mijn middenrif en voel ik mij zo ontzettend dicht bij u. Wanneer ge in die gekke bui zijt waar uw lippen overstromen van lieve woorden en uw ogen deze woorden omhullen met warmte en wanneer ik uw zorgeloosheid door de ruimte voel galopperen – dan volg ik met een drafje in uw kielzog. Wanneer ik voel dat ge gelukkig…read more

gepuzzel

Posted by in Poëzie

Gelijk een puzzelstukje of twee passen we in mekaar alle hoekjes en kanten vinden mekaar terug in warme handen en geheime plekjes. En wanneer ik u zocht, dan waart ge overal – en dat zijt ge nu nog altijd, eigenlijk. Want uw handen – die verkennen nog altijd mijn lijf en uw ogen, die hebben zich een weg gebrand in mijn eigen netvlies. – hoe kan het ook anders, met die blauwgroene oceanen vol woeligheid en storm en dan weer geen vuiltje aan de lucht. En uw stem die dieper…read more

diepe waters

Posted by in Poëzie

Ik verdrink in u drink van u drink u in. Mijn longen gevuld met u snak ik naar lucht nee naar meer van u. Tot er gedanst wordt voor mijn ogen Tot het duizelt en handen tintelen alsof ze juist ontwaken. Tot mijn hoofd bonst en mijn hart vecht en ik bij elke slag steeds sterker uw naam voel gonzen in mijn lijf. Tot mijn borstkas gevuld is met uw lach tot mijn knieën het begeven en ik me neervlei op uw schoot dan adem ik u opnieuw in en…read more

onderhuids

Posted by in Poëzie

Toen de bassen basten en de drums het ritme van mijn ademhaling bepaalden en woorden zinderden door mijn lijf toen keek ge in mijn ogen en ik keek in die van u maar eigenlijk niet want eigenlijk keek ik naar uw lippen die minstens even hard terugkeken en arrogant mijn aandacht opeisten. En uw lijf zinderde heet en uw handen dwaalden rusteloos en ge ademde in mijn nek en uw huid tintelde tegen de mijne want ge raakt mij rakelings aan en overal waar gij mij voelt daar dondert het…read more

stootkussen

Posted by in Poëzie

gij. gij zijt het mooiste wat ik ooit heb gezien – ja, uw ogen die vlammen uw lippen die glanzen uw jukbeenderen die hoger staan dan mijn achting voor u – en uw wenkbrauw die ge optrekt op exact dat moment wanneer ge weet dat ‘k erdoor lamgeslagen word. dan knikken mijn knieën en stokt mijn adem en weet ik mijn eigen naam niet meer en ge weet het. Maar ook wanneer die ogen verdrinken onder heftige emotie wanneer uw lippen trillen door ongestelde vragen en uw wenkbrauwen mekaars gezelschap…read more