onbegrensd

Posted by in Poëzie

Wanneer ge prikt en port met dat staalblauw moois
en vlijmscherpe woorden
mijn zachte randen ontrafelen

Wanneer uw armen een dwangbuis vormen
uw vingers mijn traliën beroeren
en lippen beloftes fluisteren die
vechten met mijn baksteen – en slechts verkruimeld gruis bekomen

Wanneer uw geur mijn huid doet huiveren van onbegrensd verlangen
en mijn adem stokt in uw stalen houdgreep
mijn hart onbedwingbaar davert en stuitert
tegen muren van alles willen, maar minder kunnen

dan danst ge tot in mijn diepte, diepste
waar ge fluweelzacht beroert wat beroerd wil worden
bespeelt wat zo wanhopig wil winnen
tot muren instorten en benen niet snel genoeg kunnen lopen
– ik me katapulteer in uw armen en ik
grenzeloos
nestel in al wat gij zijt

(voor mij).