onbegrensd

Posted by in Poëzie

Wanneer ge prikt en port met dat staalblauw moois en vlijmscherpe woorden mijn zachte randen ontrafelen Wanneer uw armen een dwangbuis vormen uw vingers mijn traliën beroeren en lippen beloftes fluisteren die vechten met mijn baksteen – en slechts verkruimeld gruis bekomen Wanneer uw geur mijn huid doet huiveren van onbegrensd verlangen en mijn adem stokt in uw stalen houdgreep mijn hart onbedwingbaar davert en stuitert tegen muren van alles willen, maar minder kunnen dan danst ge tot in mijn diepte, diepste waar ge fluweelzacht beroert wat beroerd wil worden…read more