goud

Posted by in Proza

“Koffie?”, vraagt ge mij lief – wanneer ge ziet dat de slaap zich nog altijd diep heeft genesteld in mijn lijf. Ik knipper langzaam en ge komt stilaan scherp(er) in beeld. Ge zit aan tafel de krant te lezen, in die ene streep gouden zonlicht die we ’s morgensvroeg altijd mogen verwelkomen in de keuken. Uw zachte lijf, gewikkeld in een zachte badjas. Uw blote voeten, kwetsbaar in zachte slippers. Alles aan u is zacht deze ochtend – in tegenstelling tot die verwoestende hardheid die ge zo vaak in u…read more