genadeloos p4

Posted by in Proza

Ik leg mijn handen op mijn rug en leun langzaam voorover, tot op het moment waar mijn lippen niet veel verder dan enkele millimeters van de uwe verwijderd zijn. Uw ogen sperren zich open in verrassing en uw lippen openen zich lichtjes, hunkerend naar die langverwachte en zo lang uitgestelde kus. Ge leunt naar voren. Ik kan u bijna proeven. Ik ruik u overal en mijn handen tintelen achter mijn rug in wilde wanhoop om u aan te raken.
Nog niet.

Ik verlaat mijn roes, zet me langzaam terug recht en ik zie de frustratie welig tieren in uw gezicht. Ik zie het in de manier waarop ge uw handen tot vuisten balt en de manier waarop uw kaakspieren gespannen staan. En ik kan het niet laten. Ik glimlach van plezier, van het feit dat ik u even gek kan maken als gij mij.

“Niet aanraken, Wouters. Ik zei het toch: ik ga u niet kussen.
Ik ga u bijna kussen.”

En nu wacht ik niet meer tot ge er klaar voor zijt – ge snapt het spel nu wel, denk ik. Ik begraaf mijn gezicht in uw hals en laat mijn lippen langs uw hals zweven, die ik plaag met mijn warme ademhaling. Ik volg het spoor van uw kaaklijn en laat mijn lippen tergend traag boven de uwe zweven. Ik raak u nergens aan, maar zorg toch voor dat spoor van kippenvel dat de ene rilling na de andere teweegbrengt bij u. Ge kreunt van frustratie en plezier en gromt plagende verwensingen naar mijn hoofd. Meermaals moet ik uw handen vermanend wegtikken, wanneer ze grijpen naar de achterkant van mijn nek.

“Aanraken is verliezen, Wouters”, murmel ik tegen uw sleutelbeen. “Bent ge bereid om te verliezen van mij?”

Een grom ontsnapt rommelend aan uw keel en ik besef dat ik uw grens heb aangetikt. Maar ik deins niet terug. Integendeel. Ik geniet ervan om u uit te testen, om mezelf uit te testen. Ik geniet ervan om u te zien worstelen door uw verlangen mij aan te raken – en uw verlangen om deze nieuwe uitdaging te winnen. Minutenlang (of waren het uren? Of dagen?) spelen we dit gevaarlijke spel van grenzen opzoeken en terug weggaan. Onze lippen zoeken mekaar op, worden aangetrokken door magnetische ademhalingen, maar weggeduwd door grotere ego’s en de wil om de situatie te domineren.

Ik raak u niet aan.
Gij raakt mij niet aan.
Ik raak u niet aan.
Gij raakt mij niet aan.
Ik raak u niet aan.
Gij raakt mij niet aan.
Ik raak u aan.
Ik raak u aan.
Ik raak u aan.