genadeloos p2

Posted by in Proza

Ik merk dat ge ongeduldig wordt – iets wat altijd een gevaarlijk teken is bij u. Uw aanrakingen worden minder subtiel. Uw vingers vlinderen over mijn lijf en beroeren elk onbedekt stukje huid dat ze kunnen vinden. Ik voel uw ademhaling versnellen, meer dan dat ik het hoor. Mijn lijf danst een stille wals van op- en ontspannen en ik ben me bewust van elke millimeter u tegen elke millimeter mij. Ge zucht mijn naam in het plekje tussen kaakbeen en hals.

“Libooo…”

Ik doe alsof ik niet merk dat ge mijn aandacht probeert te trekken. En ik doe alsof ik niet merk dat gij merkt dat dat u allang gelukt is. De televisie speelt gestaag verder, maar de beelden zijn niets meer dan kleurige, bewegende vlakken. Slechts eendimensionale afleiding. Echt kijken doe ik toch niet, want ik ben gefocust op uw profiel, het deel van uw gezicht dat ik kan zien in de rechterhoek van mijn gezichtsveld. Uw hand, die rusteloos een pad zocht op mijn onderrug, valt weg, en even ben ik teleurgesteld. Maar niet voor lang, want diezelfde hand vleit zich nu onder mijn kin. Uw vingers sturen mijn gezicht naar het uwe zodat ik niet langer kan doen alsof ik niet door heb wat uw beweegredenen zijn.

“Libot.”
“Wat?”
“Ge weet goed genoeg wat.”

Elk woord is geladen met onuitgesproken vragen en verlangens. De definitie van wat er komen zal, ligt in een van de verschillende lagen, die lagen die ge zo goed weet te verstoppen in enkel mijn achternaam. Ge weet perfect hoe ge het timbre van uw stem moet laten krullen rondom mijn klinkers en medeklinkers. Ge zijt u bewust van het effect dat dat ene woord heeft op mijn ademhaling en hoe de dominantie daarin zorgt voor die onverklaarbare schokken in mijn onderbuik.

“Ik ga u niet kussen.”

Een flikkering van teleurstelling in uw ogen als resultaat op mijn woorden. Meteen gevolgd door frustratie, onbegrip en een smeulende lont van determinatie die alle momenten kan ontvlammen. Een gevaarlijke glimlach krult traag rond uw glanzende lippen. Uw tanden flikkeren in perfecte samenspraak met uw antwoord. De woorden waar niemand mee zou wegkomen, behalve gij.

“En ge denkt dat gij hierin iets te zeggen hebt?”