Britt Libot

vertigo

Posted by in Poëzie

Wanneer mijn ogen zich focussen op u en op ons en zich scherpstellen op wie wij zijn dan wordt alles heel filmisch en surreëel een shot een scène van u met een halo-effect dat me verblindt. ge zorgt voor saturatie in het dagelijkse leven ge zijt technicolor in mijn film noir ge doet me duizelen, draaien en ge zet alles op zijn kop, want als ge mij aanraakt dan voel ‘k me subject van een vertigoshot waarbij niets nog zeker is. – de grond verdwijnt immers onder mijn voeten bij…read more

ge brandt

Posted by in Poëzie

Wanneer ik en gij wij worden en dan ons worden dan vecht ik als een wilde om die cocon van ons intact te houden (van) Want dan wil ik zachte randen lieve muren en warm licht. Dan wil ik uw huid en handen en tanden tegen de mijne en ‘k wil uw ogen die branden en uw lieve woorden die iets heel diep vanbinnen beroeren en ontroeren. Uw stem streelt mijn verlangens en omvat ze teder in een cocon met zachte randen lieve muren en warm licht.