bekentenissen p 2

Posted by in Proza

Uw woorden keren mijn volledige wereld ondersteboven. En dat wil heel wat zeggen, want daar doet de whisky al behoorlijk goed zijn best voor. Ik besef dat ik al enkele seconden niet meer heb ingeademd en misschien gij ook niet want ge zit heel stil naar mij te kijken. Ge bestudeert en analyseert wat mijn volgende zet gaat zijn.
Wat mijn volgende zet is?

All-in.

Wanneer ik uitspreek wat ik voel, dan flikkert er iets in uw ogen – angst/opwinding. Ongeloof/hoop. Blijdschap/verdriet. Een waterval aan emoties passeert de revue nog voor ik mijn volgende slok heb kunnen nemen. Ge draait uw hoofd efkes weg, maar ge zorgt ervoor dat we mekaar geen seconde niet aanraken. En dan begint ge te praten. En dan begin ik te praten. Onze woorden spelen een gewaagd spel van duwen en trekken, winnen en verliezen. Ze dansen rakelings langs mekaar heen en schermen met vlijmscherpe randen en zachte bekentenissen.
Ik weet niet of ge bluft. Ik weet niet wat uw alternatieven zijn of hoe gij uw zetten strategisch voorbereidt vooraleer actie te ondernemen.

Dus ik wacht nog (even).
Nu luister ik gewoon naar uw stem.
Die stem die de woorden uitspreekt waar ik zo lang op heb gehoopt, gewacht en naar verlangd.

Schaakmat.