promille

Posted by in Proza

Dronken van trots ben ik, als ik bedenk dat ge de mijne zijt. Want uwe naam heeft zich al langer dan vandaag genesteld in mijn hoofd. Uwe geur kringelt al jaar en dag plagerig in en uit mij. De flikkering in uw ogen en uw veelzeggende blikken die zich boren in de mijne – en dan, uw handen. Wanneer ge bij mij waart, dan voelde ik mij al langer een betere versie van mezelf. Want gij zorgt ervoor dat ik boven mezelf uitstijg – enkel en alleen om terug te landen in uw zachte schoot. De inkt op uw huid fluistert mij al langer verleidelijk toe en die lippen van u, die lokken mij al een tijdje. Steels en geniepig maar ook rechtuit en allesbehalve subtiel verlangt mijn lijf om dicht, dichter bij dat van u te zijn. Mijn hoofd dat draait en dat gonst alsof promille mijn bloed overheerst en gij zijt het enige dat ik heb geïnhaleerd, eigenlijk. Gij, met al wat ge zijt en al wat ge kunt zijn en al wat ge eigenlijk al heel lang bent voor mij. Gij woont al efkes in mijn longen – daar waar ik alleen maar u kan ademen. Vluchtig zijt ge, maar ook niet. Want als ge weggaat, dan zijt ge eigenlijk dubbel zo veel bij mij – ziet ge? Mijn hoofd wordt overspoeld door beeldmateriaal aan u en wat ge doet en hoe gij zijt en wie gij zijt. Mijn benen die zijn niet meer van mij want het enige wat die willen is u volgen. Uw krullen die knopen zich tussen mijn vingers als ik uw haar beroer en misschien in dezelfde beweging uw goddelijke jukbeenderen aandacht geef
– en wanneer ik u zomaar kan aanraken
dan
ben ik dronken.