onderhuids

Posted by in Poëzie

Toen de bassen basten en
de drums het ritme van mijn ademhaling bepaalden en
woorden zinderden door mijn lijf toen
keek ge in mijn ogen en ik
keek in die van u maar eigenlijk niet
want
eigenlijk keek ik naar uw lippen die minstens even hard
terugkeken en arrogant mijn aandacht opeisten.

En uw lijf zinderde heet
en uw handen dwaalden rusteloos en ge ademde in
mijn nek en uw huid tintelde tegen
de mijne want ge raakt mij rakelings aan en
overal waar gij mij voelt
daar dondert het
daar bliksemt het.

Daar stormt het, rechtstreeks onder mijn huid waar gij
zijt geweest daar loopt een spoor van
elektriciteit als permanent vlammend
schitterend
flikkerend
prikkelend
herinneren en niet meer
vergeten, want als er een ding is dat gij zijt dan
is het ongetwijfeld
onvergetelijk en
onherroepelijk.