bekentenissen – 1

Posted by in Proza

De duisternis prikkelt mijn zintuigen tot in extremis. De geur van whiskey en uwe parfum kringelt zich een weg naar mijn hoofd en ik duizel van verrukking en verlangen. Licht trillende handen en een knauwend gevoel in mijn maag verraden mijn onrust en een onverklaarbaar gevoel van verwachting. In het schemerduister tracht ik een glimp op te vangen van uw profiel – scherp afgetekend tegen het ziekblauwe licht van de televisie. Ik zie hoe ook uw ogen de zwaartekracht van de alcohol voelen en ik grinnik vanbinnen over uw belachelijk schattige zattigheid.

“Libo, gade nog spelen of hoe zit ‘t?”

Ik knipper een beetje verdwaasd als ik besef dat mijn gamepersonage zich al enkele seconden behoorlijk aan het vervelen is. Ge kijkt naar mij met een vragende blik in die poelen van ogen. Ik giebel verontschuldigend, neem een te grote slok van mijn glas – brandt – en maan mezelf aan om me op het scherm te focussen. Terwijl ik me probeer te verliezen in het online verhaal, heeft mijn lichaam andere plannen. (on)Bewust positioneer ik me zo op de grond dat mijn rechterarm uw linkerarm aanraakt. Ik geniet van deze aanraking en ben geïntrigeerd door het spoor van kippenvel dat zich meester maakt van uw arm. Misschien laat ik mijn hoofd rusten op uw schouders en misschien reageert gij hier perfect op door met uw vingers door mijn haren te gaan. Misschien sluit ik mijn ogen en brandt fonkelt flikkert mijn lijf van elektriciteit –ontwaking.

Misschien stopt ge met spelen en praat ge dan over ons en wat we vroeger ooit waren geweest. En misschien ga ik dat mee in het verhaal en misschien ligt er een dikke laag onverholen verlangen en spijt over uw stem. Misschien zegt ge dat ge verliefd op mij bent.